Μάθημα 34ο
Του Αθανασίου Λιπορδέζη
Μπορεί στην σημερινή εποχή να βασιλεύει η γκρίνια στους λαούς, τα έθνη, τις κοινωνίες και τις οικογένειες, που όχι μόνο δεν διορθώνει τα πράγματα αλλά αντιθέτως τα εξωθεί σε μεγάλα αδιέξοδα, προκαλώντας την απόγνωση στους ανθρώπους και μια παγκόσμια κρίση αξιών.
Η κοινωνική ανθρωπολογία μας πληροφορεί πως η πηγή του φαινομένου της γκρίνιας ξεκινάει από την πολιτική ηγεσία και διακυβέρνηση μιας χώρας.Η γκρίνια, οι τοξικοί διάλογοι μεταξύ αντιπάλων πολιτικών μεταφέρεται μέσω των ΜΜΕ στις οικογένειες και από αυτές στα σχολεία, στα cafe και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις των ανθρώπων.
Όλη αυτή η κατάσταση είναι τελματώδης, νοσηρή με πολύ κακές συνέπειες στο βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων, την ανάπτυξη, την δημιουργική δράση και κυρίως την ομόνοια η οποία συντελεί στην κατασκευή ενός ισχυρού κοινωνικού ιστού με μία δυναμική που ανατρέπει την κρίση και δημιουργεί συνθήκες ευνοϊκές για να αλλάξουν οι άνθρωποι τη ζωή τους.
Ο Νομπελίστας Στινγκλιτς Ζόφερ πρόβλεψε πριν πολλά χρόνια ότι η ανθρωπότητα θα φτάσει σε αυτό το σημείο και μας τα περιγράφει στο βιβλίο «Ο θρίαμβος της απληστίας».
Επίσης, ένας άλλος πολυβραβευμένος ο John Galbraith πρόβλεψε πριν πολλά χρόνια, με την εμφάνιση του πρώτου ριάλιτι «big brother», την κατάσταση που θα φθάσουν οι άνθρωποι όσον αφορά τις κοινωνικές τους συμπεριφορές. Πράγματι, τα τελευταία χρόνια βιώνουμε τον καταιγισμό των ριάλιτι με τις τραγικές συνέπειες που περιγράφει ο πολυβραβευμένος στο βιβλίο του «H κοινωνία της αφθονίας».
Έτσι αγαπητοί μου χωρίς να το καταλάβουμε οδηγούμαστε σε έναν κοινωνικό αναλφαβητισμό, ο οποίος με «λίπασμα» την γκρίνια παντού και πάντα, θα δημιουργήσει ένα επικίνδυνο και εκρηκτικό μείγμα που θα απειλεί με την καταστροφή μας.
Εγώ θέλω να επικεντρωθώ στον πυρήνα του φαινομένου της γκρίνιας και τον τρόπο να απαλλαχτούν από αυτήν για να ωφεληθούν, οι μαθητές μας, οι γονείς τους και οι φίλοι αναγνώστες του μαθήματος αυτού.
Μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να έχει δίκιο κάποιος που γκρινιάζει, αλλά σε πολλές περιπτώσεις μπορεί με το μυαλό του να κάνει τακτικό αυτοέλεγχο και να αποφεύγει την γκρίνια. Γιατί αν γίνει τρόπος ζωής των ανθρώπων όπως τονίσαμε και πριν κινδυνεύουμε από μεγάλη και πάνδημη ανθρωπιστική κρίση. Ναι, μπορώ να αποφύγω την γκρίνια αφού ξέρω ότι κάνει ζημιές μεγάλες.
Η πλέον συνηθισμένη αιτία χωρισμού ζευγαριών που έχω ακούσει είναι «Δεν άντεχα την γκρίνια της ή την γκρίνια του». Ναι, αλλά αυτό το φαινόμενο πόσες αναρίθμητες πληγές και τραύματα έχει δημιουργήσει σε αθώες παιδικές ψυχές; Πόσα εκατομμύρια παιδιά υπόκεινται τις συνέπειες της γκρίνιας και μεγαλώνουν μόνα, αβοήθητα, εγκαταλελειμμένα;
Αχ! αυτός ο εγωισμός. Και για την παραγωγή και ανάπτυξη της γκρίνιας αυτός ευθύνεται. Αν μπορέσετε σε όλα τα θέματα να παίρνετε τη θέση του άλλου και να εγκαταλείπετε τη δική σας θα σας εγκαταλείψει και ο εγωισμός. Τότε η γκρίνια θα μαραθεί σαν την παπαρούνα όταν την κόψεις.
Η αγάπη, η ευγένεια, η καλοσύνη, το χαμόγελο, είναι το αντίδοτο της γκρίνιας.
Το κακό είναι ότι η γκρίνια υπάρχει άφθονη και δωρεάν, ενώ τα προαναφερθέντα είναι όπως τα σπάνια αρώματα. Όμως, κανείς δεν απαγορεύει τη χρήση τους. Στο χέρι μας είναι να κατεβάσουμε από το «ράφι των καλλυντικών της ψυχής μας». Τότε όλα θα αλλάξουν. Ο Τσάρλι Τσάπλιν είπε «Τα πάντα γίνονται με την αγάπη. Μόνο το κακό θέλει δύναμη για να γίνει». Ας πετάξουμε, λοιπόν, την γκρίνια από τον λόγο μας για να δούμε τη ζωή μας να αλλάζει. Να γεμίζει φως και ενέργεια.
