Μάθημα 28ο
Καλός ακροατής θεωρείται αυτός όπου σε μία παρέα ή με άλλον συνομιλητή ακούει με προσοχή και χωρίς να διακόπτει και συμπληρώνει στο τέλος τις ιδέες του, τις γνώσεις του πάνω στο θέμα και τις προτάσεις του, αν μέσω των λεγόμενων ο συνομιλητής χρειάζεται τη βοήθειά του. Αν πάλι ακούει κάτι άγνωστο αλλά ενδιαφέρον ή εντυπωσιακό είναι καλό όπως θα εξηγήσω και παρακάτω να εκφράζει και τον θαυμασμό του.
Αυτό καταρχήν ωφελεί τον ομιλούντα γιατί όλοι γνωρίζουμε πως ο καθένας έχει ανάγκη από κάποιον να τον ακούσει για να ελαφρώσει από ένα βάρος ή ακόμη και να μοιραστεί μία χαρά η οποία έχει το μοναδικό παράδοξο για τα μαθηματικά, ότι αυξάνεται όταν μοιράζεται. Ο ακροατής επίσης ωφελείται γιατί από τα ακουόμενα εμπλουτίζει τις εμπειρίες του, τις γνώσεις του και το σπουδαιότερο γίνεται ένα αγαπητό και προσφιλές πρόσωπο στις παρέες του. Ναι χρειάζεται υπομονή. Ναι χρειάζεται περίσσευμα αγάπης για τον συνάνθρωπο. Όμως μ’ αυτά καταθέτει στο ταμιευτήριο της ψυχής του συναισθήματα τα οποία με υψηλό επιτόκιο θα του προσδώσουν ευφορία ψυχής, πλούσια ψυχική ενέργεια και εξ’ αυτής ευεξία, δηλαδή ένα μεγαλείο ζωής.
Κάποτε με φίλους έκανα το γνωστό περίπατο στην πλατεία Κομοτηνής. Περνώντας από το άγαλμα του Καραθεοδωρή, ο βιοπαλαιστής που πουλούσε το μαλλί της γριάς μου λέει «κύριε Σάκη να σας ρωτήσω κάτι.» Πλησιάζω και μου λέει «τόσο μεγάλος ήταν ο Καραθεοδωρή; Μου είπαν πως δασκάλεψε και τον Αϊνστάιν. Είναι αλήθεια;» «Ναι», του λέω και μέχρι να ξαναεπιστρέψουν οι φίλοι της παρέας του είπα λίγα ακόμη, τα οποία άκουγε με υπερβολικό θαυμασμό. Όταν συνέχισα τη βόλτα με τους φίλους μου λέει ένας «Σάκη δεν βαρέθηκες να εξηγείς στον αγράμματο για Καραθεοδωρή; Αφού δεν θα καταλάβει τίποτα».
Αγαπητοί μου φίλοι, σας κάνω κατάθεση ψυχής πως ένιωσα πολύ μεγάλη ψυχική ευφορία από αυτό το γεγονός, γιατί έβλεπα μέχρι που έφτανε το ενδιαφέρον για τον μεγάλο Θρακιώτη μαθηματικό και επειδή εγώ έδειχνα κάτι σε ένα απλό άνθρωπο και του πρόσφερα μια σταγόνα χαράς.
Αντ’ αυτού όμως φίλοι μου, τι γίνεται στην πραγματικότητα; Ο καθένας θέλει να λέει τα δικά του ή να κάνει τον έξυπνο ή να δείξει σε όλους ότι ξέρει πολλά, ακόμη και για νέα της πόλης, της γειτονιάς, των συμπολιτών και όταν πας να μιλήσεις με το ζόρι, θα πεις μερικές λέξεις και θα σε διακόψει, όποτε χάνεις την υπομονή σου, την ευγένεια σου, σηκώνεσαι και φεύγεις και γίνεσαι και ο κακός.
Προσέξτε όμως αυτοί δεν κερδίζουν τίποτα. Ούτε τον καλό χαρακτηρισμό, ούτε τη γνώση αποκτούν, ούτε φίλους αληθινούς έχουν.
Τον καλό ακροατή όλοι αναζητούν και αγαπούν. Γι’ αυτό ακούστε με υπομονή αυτούς που λένε πολλά και κατόπιν συμβουλέψτε τους πως η συνομιλία έχει αρχές, κανόνες και τότε είναι ωφέλιμη.
Το ίδιο συμβαίνει και στην εκπαίδευση. Όταν ο μαθητής είναι καλός ακροατής συνεχώς γίνεται καλύτερος και ξέρει πότε να ρωτήσει τον δάσκαλο, συνεχώς γίνεται καλύτερος. Ενώ ο μαθητής που όλη την ώρα διακόπτει το μάθημα, ρωτώντας άσχετα πράγματα για να τον προσέξουν οι άλλοι δεν θα έχει θετική εξέλιξη αν δεν υπακούσει στην παιδαγωγική νουθεσία του δασκάλου.
Επίσης έχει καταμετρηθεί από έρευνες ινστιτούτου κοινωνιολογικών ερευνών ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι καλύτεροι ακροατές και μπορούν περισσότερο χρόνο να ακούν κάποιο δράμα του συνομιλητή τους ή άλλου κοινού γνωστού.
Εξ’ αυτού άλλωστε και η τηλεόραση αφιερώνει πολύ περισσότερο χρόνο για να προβάλει οικογενειακά δράματα, εγκλήματα, ληστείες και άλλα παρόμοια.
Αντιθέτως όταν κάποιος μιλάει για την επιτυχία του παιδιού του ή κάποιου άλλου η συνομιλία τερματίζει συντομότερα με σιωπή ή μετρημένες λέξεις όπως μπράβο, ωραία και τέλος.
Με λυπεί αυτό που είχε διαπιστώσει ο διακεκριμένος ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης «Το εθνικό σπορ των Ελλήνων, δεν είναι το ποδόσφαιρο αλλά η απαξίωση η αμφισβήτηση και η συκοφάντηση των άλλων, ειδικά όταν κάνουν κάτι σημαντικό» ή αυτό που είχε πει κάποτε η εκδότρια της καθημερινής κ. Ελένη Βλάχου ότι «η επιτυχία στην Ελλάδα θεωρείται ποινικό αδίκημα».
Όμως αυτή η κατάσταση όχι μόνο δεν προάγει την κοινωνία και την ποιότητα της ζωής μας, αλλά αντιθέτως διαρκώς την υποβαθμίζει και αλλοιώνει προς το χειρότερο τους χαρακτήρες μας. Είναι όμως στο χέρι μας η απόφαση να αλλάξουμε αυτά τα νοσηρά φαινόμενα που ευδοκιμούν στη σημερινή κοινωνία.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΟΙ ΑΚΡΟΑΤΕΣ ΝΑ ΩΦΕΛΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΝΑ ΩΦΕΛΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΝΙΩΣΟΥΜΕ.
