Χρονογράφημα        Αθανάσιου Λιπορδέζη

                                                                                                Μαθηματικού – Συγγραφέα

                                                                                                Ιδρυτή Φροντιστηρίου 2001 – ΟΡΟΣΗΜΟ

            Για τον Κωστή λίγο πριν τα 50 του η καραντίνα ήταν το καλύτερό του. Τώρα μπορούσε απερίσπαστος να παίζει ηλεκτρονικά τάβλι με τους διεθνείς αντιπάλους του. Από μικρός κουβαλάει για τον εαυτό του και μόνο - ίσως και τους λιγοστούς φίλους του -  τον τίτλο του golden gamer.

            Σήμερα όμως το παράκανε. Έπαιζε για 17 ολόκληρες ώρες ασταμάτητα. Έχασε την αίσθηση του χρόνου, της δίψας, της πείνας και της έλλειψης ύπνου.

            Το χειρότερο, όμως, ήταν ότι έχασε από όλους. Τον Τούρκο, τον Αλβανό, τον Άγγλο και τον Αμερικάνο.

            Απελπισμένος και αποκαμωμένος πέφτει στον καναπέ. Πιάνει το τηλεκοντρόλ μηχανικά, ασυναίσθητα όπως κάνει πάντα πριν τον πάρει ο ύπνος.

            Με το που ανοίγει η εικόνα βλέπει τον συμμαθητή του τον Ηλία. Ανασκουμπώνεται, τρίβει τα μάτια του. Επιχειρεί να συγκεντρωθεί λίγο ν’ ακούσει και να καταλάβει τι γίνεται.

            Του απονέμουν τιμητική διάκριση για μια ανακάλυψη που έκανε στην Φυσική. Δακρύζει. Συγκινείται. Χαίρεται στιγμιαία και μετά αναπολεί, θυμάται τους συμμαθητές του να του λένε: «Αχ! Βρε Κωστή τόσο μυαλό, τόσο ταλέντο το χαραμίζεις με τα ηλεκτρονικά. Στο λένε και οι καθηγητές».

            Βυθίζεται σε σκέψεις και μ’ αυτές βυθίζεται σ’ έναν ύπνο άχαρο, γεμάτο όνειρα που αφήνω μόνοι σας να πλάσετε με την φαντασία σας.

            ΑΓΑΠΗΤΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΕΤΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΕΤΕ ΕΝΑΣ ΚΩΣΤΗΣ.